Διονύσης Γράβαρης, Κρίση του κοινωνικού κράτους & νεωτερικότητα, 1997

Η βασική στόχευση αυτής της μελέτης είναι η λογική ανάπτυξη της έννοιας του κοινωνικού κράτους κατά τρόπο ώστε να εμπεριέχει ως θεμελιώδη συνιστώσα το στοιχείο της κρίσης. Η έννοια του κοινωνικού κράτους, όπως ανα- πτύσσεται κατά τον τρόπο αυτό, προβάλλει ως πεδίο αναγνώρισης των αντινομιών της κοινωνικής πράξης, χαρακτηριστικό προς το οποίο έλκεται η προβληματική περί νεωτερικότητας. Η έννοια αυτή χωρίς να ταυτίζεται με μια αντίληψη περί πλήρους και τέλειας υπαγωγής του κοινωνικού επιμερισμού σε μια φετιχιστική αντίληψη περί γενικού κοινωνικού συμφέροντος, αναδεικνύει, με την επισήμανση επιμέρους πτυχών της κρίσης, τα εμπόδια που φράζουν την αναστοχαστική αναφορά του κοινωνικού επιμερισμού και της κατασκευασμένης κοινωνικής πράξης στους όρους τους, όροι που είναι δυνατόν να αναγνωρισθούν ως δυνατότητα στην ιδέα της «κοινωνίας… Continue reading